🔥Motywacja wewnętrzna i sztuczna

Teza - Istnieją 2 rodzaje motywacji, sztuczna, narzucona, oraz wewnętrzna. Motywacja wewnętrzna daje znacznie lepsze rezultaty.

Wiele lat temu poznałem faceta, który zafascynowany był tematem grywalizacji. Lubił on mówić o tym, jak gry namawiają nas do robienia nudnych, powtarzalnych czynności. Cytuje - WoW jest symulatorem zapieprzania. Sam pamiętam, jak grałem w liceum w Gothica część 1 i miałem ogromną motywację do wybicia niemal całej kolonii tylko po to, by wbić pod koniec gry 4 poziomy i zdobyć zaklęcie Tchnienie śmierci. Poświęciłem kilkanaście godzin tylko po to, by zaspokoić sztuczną motywację twórców gry.

Z czasem przeniesiono te mechaniki do aplikacji, czego koronnym przykładem jest Duolingo. Wbijamy w nim poziomy, chwalimy się naszymi streakami przed znajomymi, porównujemy punktacje. W szachach też śledzimy punktacje i porównujemy, kto wygrał więcej partii. Mamy te streaki itd. To samo wprowadza się w stronach do nauki, jak deeplearning.ai od Andrew Ng. Na Githubie możemy budować sobie zielony dywanik naszych kontrybucji do repozytorium. 

Kiedyś też zainstalowałem sobie aplikację Forest, która miała mnie motywować do skupionej pracy, przez dbanie o wirtualny las. Niestety ale niszczyła ona całkowicie skupienie, bo straszyła głośnymi reklamami. 

W książce Doktryna Jakości którą bardzo polecam, autor A. Blikle zawarł genialną tezę. Jeśli oceniamy coś przez jeden współczynnik, system szybko zacznie być naginany. 

Z czasem  

• robimy Duolingo tylko po to, by odbębnić tylko kolejny dzień.
• dodajemy coś do repozytorium, aby tylko coś dodać
• gramy nałogowo w grę, bo system jest zaprojektowany po to, by uzależniać. Najlepiej to działa gdy nagrody są losowe
• włączamy wideo edukacyjne "niech sobie leci", bo zaznacza nam się kolejny dzień "edukacji"

Są to efekty motywacji sztucznej. Z drugiej strony, istnieje motywacja wewnętrzna, która objawia się w zupełnie inny sposób.  Nie jest ona wyznaczona przez twórców systemu, wymyśla ją sobie użytkownik. Może być to czerpanie radości z robienia czegoś, chęć rywalizacji z innymi osobami, albo po prostu, chęć poznania i poprawy.

Dla mnie motywacją może być to, by poznać jakiś wariant szachowy, z którym miałem problem podczas jednej z partii. Albo by nauczyć się tego, jak działa pętla zdarzeń w Node.js lub wyszukiwanie w Azure AI. Albo by kupić i zrozumieć kolejną książkę jakiegoś autora. 10 lat temu napisałem w ciągu może 3 lat jakieś 800 postów na bloga o ziołach tylko dlatego, że ten temat mnie ciekawił. Przeczytałem też wszystkie książki jakie miałem w pracy. Teraz przerzuciłem się na temat Azure. Lubię też łączyć informacje nawet na tak dziwne tematy, jak życie i twórczość kompozytorów.

Muszę tutaj wcisnąć przykład z gier. Gdy powstała gra Doom, oferowała ona bardzo prostą mechanikę - po każdej rundzie, było widać czas jej ukończenia. Ludzie zaczęli rywalizować w tym, kto ukończy daną rundę jak najszybciej. Z czasem wymyślili coraz to bardziej wymyślne sposoby kończenia rund, np. tylko z pistoletem i gołymi rękami, albo bez zabijania przeciwników. Byli motywowani chęcią rywalizacji i radością z gry, ale nie sztuczną mechaniką narzuconą przez twórców. Stworzyli własną meta-grę w grze. Aha, przejście niektórych wyzwań zajęło gamerom nawet 20 kilka lat. Niektórzy tak dogłębnie poznali grę, że wykonali zadania, których uzyskanie nie udało się nigdy nikomu innemu.

Motywacja kierowana rywalizacją jest w części zewnętrzna, ale opiera się też na naszym ego, dlatego nie jest sztuczna.

Poświęcam czas na ślęczenie przed komputerem dlatego, że mnie to interesuje, ale nikt tego na mnie nie wymusza. Brian Tracy podaje prosty opis takiej motywacji - po prostu chcę być najlepszy (albo trochę lepszy niż wczoraj) w jakiejś dziedzinie i sobie w niej działam. Uczę się języka, bo chcę go poznać, a nie, by nie stracić streaka w durnej aplikacji. Taka motywacja uwalnia Cię od sztucznie zaprojektowanych, uzależniających narzędzi. Nie musisz tracić czasu na coś, co nie działa.  

Poszukiwanie coraz to lepszych, motywujących narzędzi do czegoś jest z góry skazane na porażkę. Nie musisz śledzić, ile książek przeczytałeś w tym roku czy ile kursów przerobiłeś. Nie musisz mierzyć ile pracowałeś przed komputerem w pełnym skupieniu. Jeśli zaczniesz robić coś, co Ciebie zainteresuje, nie będziesz mógł się od tego oderwać. Ktoś rzucił taki boomerski cytat - ja potrzebuję motywacji, by WYJŚĆ z siłowni.

Polecam Ci krótką książkę Mewa (Richard Bach), która w całości opisuje taką motywację i jej efekty.