Niechęć do nowego

Kiedy stajemy w obliczu czegoś nowego, możemy mieć dwa podejścia:

• Chętnie to poznam i nauczę się tego tyle, ile mogę
• Albo zacznę pluć na to

Wydaje mi się, że większość ludzi ma podejście drugie. Gdy słyszą o czymkolwiek nowym, poświęcają mnóstwo czasu na oczernianie tego. Osoby, które mają podejście typu - Wow - super - są niezwykle wartościowe. 

"a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką
chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku"

Przesłanie Pana Cogito.

Znam kilka history, gdy młode osoby wyjeżdżały do innego kraju i nie nauczyły się języka nawet w minimalnym stopniu. Szczególnie tyczy to się Niemiec. Powody tej niechęci do nauki zawsze były absurdalne.

Słyszałem też o ludziach, którzy byli zmuszeni wracać do swojej rodzinnej wioski, bo po roku pobytu musieli zdać jakiś egzamin, a nic nie szprechali. Ani A, ani B. :)

Osoby takie, gdy spotykają się w pracy z nową technologią, stracą setki godzin na jej dyskredytowanie, zamiast się jej nauczyć. No chyba że to jest jakiś super framework na który sam wpadli, wtedy się go nauczą.

Znam osoby, które każdą rzecz inną niż - piwo i papierosy, które ktokolwiek na tej planecie pozwolił sobie zakupić, określali zbiorczą etykietką - DURNOTY. 

Albo rodziców znajomych, którzy za jedyną wartość w życiu i wartość człowieka mieli to, ile ktoś posiadał hektarów. 

Szybki test na poznanie czy ktoś jest osobą wartą poznania, to powiedzieć mu, że zajmujesz się czymś nietypowym. Osoba ograniczona umysłowo, od razu zacznie najeżdżać na to, że łowisz ryby, malujesz obrazki, uprawiasz sport. Liczy się to, co robi ona i jej podobni. Albo najlepiej nie robić nic, tylko piwko i meczyk.